Philips A9 998 00 Transistor Signal Tracer

De Philips A9 998 00 Transistor Signal Tracer uit 1956 is een van de eerste geheel getransistoriseerde Philips produkten, en was als bouwdoos leverbaar (bedankt Bert!).

Het toestel kan worden bewaard in een kartonnen doosje met voldoende bergruimte voor de accessoires. Dit zijn een magnetisch oortelefoontje, een opsteekstift met een scherpe punt en een reservebatterij.

Het apparaatje wordt ingeschakeld door de knop achterop in te draaien. Verder is een schakelaar aanwezig aan de onderkant van de meetkop die op de standen "HF" (links) of "LF" (rechts) kan worden ingesteld. De volumeregelaar zit hier vlak onder, deze duimknop is gemarkeerd met de cijfers 1 t/m 5. Deze schaalverdeling is logaritmisch en markeert per cijfer een toename van de spanningsversterking met 10 dB (circa 3x).


Philips advertentie Radio Bulletin 1956

Met dit hulpmiddel kunnen zowel gemoduleerde h.f. signalen als l.f. signalen hoorbaar worden gemaakt. Bij het foutzoeken in radiotoestellen en versterkers kan hiermee het elektrische signaal gehoormatig worden "gevolgd" totdat de defecte versterkertrap is gevonden. Vervolgens kan het defecte onderdeel worden bepaald, hiervoor wordt meestal een multimeter gebruikt. Pas daarna wordt het defecte onderdeel vervangen. 


Opbergdoosje

 

<- Service manual

Met de bijgeleverde scherpe meetstift kunnen ook op wat lastiger plaatsen elektrische signalen worden gevolgd. Deze opsteekstift is hol, en klemt zich om de standaard stift.


Probe met opgestoken tip

De gevoeligheid van het toestelletje is dusdanig dat een radiosignaal al vanaf de antenne-ingang van een radiotoestel kan worden gehoord. De totale versterking is ongeveer 500 maal.


Een Witte Kat Hoorbatterij type H wordt gebruikt als voeding voor de Philips signaalvolger

SPECIFICATIES EN GEGEVENS

Merknaam

Philips' Gloeilampenfabrieken NV, Eindhoven

Land van herkomst Nederland
Eigennaam Transistor Signal Tracer
Type A9 998 00
Serienummer -
Bouwjaar 1956
Toepassing signaalzoeker
Aantal transistors 3
Type transistor OC71 (3x), diode OA81
807/xx versie: OC58, OC59, OC60 en OA90
Voedingsspanning 1,5 volts penlight batterij
Chassis 2 draadeinden met 3 pertinax soldeersteunen
Frontplaat geen
Behuizing getrokken aluminium probe behuizing met nylon meetkop
Afmetingen bxhxd 3,2x3,2x16 cm
Gewicht 110 g
Verkoopprijs Hfl 97
Geschatte waarde 30
Productieperiode 1956-1960
Seriegrootte onbekend
Bijzonderheden een vroeg geheel getransistoriseerd Philips produkt

De penlight batterijen uit de jaren '50 (b.v. de Witte Kat type H) zijn 2 mm dunner dan de hedendaagse, en hebben een positieve pool die wat meer naar voren uitsteekt. Bij dit Philips apparaatje geeft dit een aantal problemen, de nieuwe batterij past er niet in, en wanneer je de opening ruimer maakt en er alsnog een nieuwe batterij in plaatst maakt deze via de te korte pluspool sluiting met de aluminium behuizing.

De oplossing is een kartonnen huls met een diameter van 12,5 mm, een losse messing pluspool en een nieuwe AAA-batterij die precies in de huls past.


Het "chassis" bestaat uit twee draadeinden en drie pertinax ringen


Hier is de versterker te zien die bestaat uit drie junctietransistoren van het type OC71. Rechts de koppelcondensatoren.

De eerste junctietransistor is in 1949 door Shockley geconstrueerd. Dit type transistor was veel stabieler en ruiste minder dan de nogal fragiele puntkontakt transistor uit december 1947.

Philips komt in 1954 op de markt met een aantal junctie transistors, zoals de OC70, OC71 en OC72. Deze hebben een glazen behuizing die zwart is gemaakt omdat dergelijke transistors gevoelig zijn voor lichtinval op de pn overgangen. De vulling van de glazen capsule bestaat uit siliconenvet.